Turniej Recytatorski im. Andrzeja Bursy

Turniej Recytatorski im. Andrzeja Bursy.
Nominacje do nagród.

WAŻNE!
Przedstawiciele organizatorów śledzący przebieg prezentacji konkursowych, po ogłoszeniu nominacji przez jury Turnieju, postanowili przyznać nominacje SCENY „i”.

Turniej Recytatorski im. Andrzeja Bursy - listopad/grudzień
Organizowany od 1991 roku, jest imprezą w hołdzie pamięci patrona MDK, adresowany do gimnazjalistów i uczniów szkół ponadgimnazjalnych województwa małopolskiego. Od 2009 roku, jako że Turniej osiągnął pełnoletność, zapraszamy wszystkich dorosłych, bez względu na miejsce zamieszkania. Uczestnicy przygotowują dowolnie wybrany jeden utwór poetycki lub fragment prozy Andrzeja Bursy i drugi tekst z dorobku autorów pokolenia poety bądź późniejszych. Celem konkursu jest przybliżenie twórczości poety oraz upowszechnianie poszukiwań w dziedzinie interpretacji poezji współczesnej. Tradycją jest, że na Finał Turnieju zapraszani są przyjaciele i rodzina Poety. Oni też, spośród wszystkich nagrodzonych, wybierają najlepiej interpretującego poezję Andrzeja Bursy (niezależnie od werdyktu oficjalnego jury), któremu przyznają nagrodę w postaci rzeźby Ludwiki Szemioth – Bursowej, żony poety, byłej wykładowczyni Krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych.

Andrzej Bursa żył tylko 25 lat, ale zdążył się zbuntować przeciw konformizmowi i zakłamaniu, zakpić z tradycji literackiej, ożenić się, mieć syna, być reporterem „Dziennika Polskiego” w Krakowie. Zadebiutował na trzy lata prze śmiercią, opublikował w czasopismach 37 wierszy i opowiadanie „Mason”. Jest też autorem symboliczno - groteskowej minipowiesci „Zabicie ciotki”. Teatr Cricot 2 wystawił jego sztuke „Karbunkuł” (współautor Jan Guntner), Piwnica pod Baranami skecz „Rozmówki chłopskie”, a Stanisław Latałło nakręcił na motywach jego prozy film „Pozwólcie nam do woli fruwać nad ogrodami”. Uznawano go za demaskatora, buntownika i prowokatora, posądzano o nihilizm. Był nadwrażliwy, bywał agresywny. Powód jego nagłej śmierci 15 listopada 1957r to wrodzony niedorozwój aorty (choć długo utrzymywały się pogłoski o samobójstwie poety). Rok później ukazał się tom Bursy „Wiersze” wtedy uznano go za kultowego „poetę przeklętego” i dopiero po 12 latach „Utwory wierszem i proza” z cała jego spuścizną.

(GAZETA WYBORCZA, 5 listopada 2002r)